از هر انگشت یک هنر، از هر آدم یکی

نوشته در بخش

در تلاش برای دریافتی متفاوت از هندسه ساختمان هایی که در آنها زندگی می کنیم، پس از پایان دوره کارشاسی در رشته معماری، به دلیل علاقه شخصی وارد رشته روانشناسی شدم.

بدون شک هر کسی با مجموعه ای از استعدادهای ذاتی متولد می شود و هرکدام از ما توانایی های خاص خودمان را داریم. توانایی ها و پتانسیل هایی که دوست داریم از بالقوه به بالفعل و به بلوغ برسند. البته این میل برای « تبدیل شدن به آنچه فرد می تواند بشود » و حرکت به سوی « خود شکوفایی » در سطوح مختلفی در افراد وجود دارد.
به هر شکل، پرورش استعدادها و بهره بردن از آنها برای هرکسی می تواند به غایت لذت بخش باشد. اما برای دیدن نمود خارجی و بهره برداری از توانایی هایمان باید چکار کنیم؟ دوستی دارم که می گفت ” زیاد مستعد بودن هم ضرر داره، در یک چیز استعداد داشته باشی و همان رو دنبال کنی “.
هرچند این جمله چندان هم بیراه نیست اما مشکل اصلی اینجاست که خیلی از ما در گیر ایده آل گرایی هستیم. البته این موضوع تا حد زیادی هم ریشه در تاریخ و فرهنگ سرزمینمان دارد. اساطیر و قهرمان هایی که نه تنها فهرست بلند بالایی از کارها را به نحو احسن انجام می دهند بلکه بسیاری از موانع را نیز با تکیه بر توانمندی های متافیزیکی شان از سر راه بر می دارند. نهایتا اینکه غالبا به صورت ناخودآگاه خودمان را با آدم هایی مقایسه می کنیم که فارغ از واقعی یا خیالی بودن، در زمانه ای بسیار متفاوت، با شرایط اجتماعی و ارزش های متفاوت از ما زندگی می کرده اند.
این کمال گرایی و ایده آل نگری در زندگی روزمره هم به راحتی قابل رویت است؛ احتمالا بهترین عبارتی که تابحال در بیان شایستگی و تعریف از یک نفر شنیده اید عبارت « از هر انگشتش یک هنره می باره» بوده، اما واقعیت اینجاست که این مطلق گرایی و خواست ناآگاهانه برای نمونه اعلا بودن در هرکاری، این تمایل به همه کاره بودن، در نهایت باعث درجا زدن خواهد شد. سبب می شود هر کاری را نیمه کاره رها کنیم و مدام این شاخه به آن شاخه کنیم.
هرچه که هست، ایده آل گرایی راه موفقیت نیست. در راه دستیابی به موفقیت (با هر تعریفی که از آن دارید!) پیش از هرچیز می بایست خودمان را از سیطره فکر به زمینه هایی که در انجامشان ناتوانیم رها کرده و سعی در شناخت عملکردهایی داشته باشیم که حتی اگر خیلی ابتدایی و ساده، غالبا با موفقیت همراه هستند. باید به تمایلاتی که با این اعمال همراهند نگاهی دقیق تر داشته باشیم؛ آرزوها و خواست های عمیقی پشت این تمایلات نهفته اند که می توانیم تمام عیار به آنها دست پیدا کنیم.
تلاش کنیم به آنچه که هستیم بدل شویم، کاری کنیم که از تمام انگشت هایمان تنها یک هنر ببارد، هنر برآوردن اهداف، شناخت خود و استفاده بهینه از زمان. سعی کنیم پله پله صعود کردن را یاد بگیریم.

بازارایابی آنلاین


12
برچسب های این نوشته:

دیدگاه شما